ต้อง "รักษาระดับน้ำตาล" ในร่างกาย

เวลาที่เราทานข้าวเข้าไปทั้งจาน หรือสอง - สามจานก็ว่าไป
แล้วกระเพาะได้ทำการย่อยแป้งที่เป็นน้ำตาลเชิงซ้อนเหล่านั้น
จนได้ออกมาเป็นน้ำตาลกลูโคส ปริมาณมากมายมหาศาล
ซึ่งจะย่อยเสร็จพร้อมๆ กันในคราวเดียว และร่างกายของเรา
ก็จำไใจต้องดูดซึมน้ำตาลเหล่านั้น เข้าสู่กระแสเลือดพร้อมกัน
เพราะไม่มีเยื่อหุ้มเมล็ดข้าวที่เป็นไฟเบอร์มาช่วยชะลอการดูดซึม
น้ำตาล จึงส่งผลให้ระดับปริมาณน้ำตาลในกระแสเลือด
พุ่งกระฉูดขึ้นทันที

พอระดับน้ำตาลในเลือดพุ่งกระฉูดขึ้นมา
ร่างกายก็ร้องบอกว่า อุ๊ย! ตับอ่อน น้ำตาลในเลือดสูงมากแล้วนะ
ช่วยหลั่งอินซูลินออกมาเก็บน้ำตาลให้หน่อย
ไม่อย่างนั้น ขืนปล่อยให้น้ำตาลในเลือดสูงในระดับนี้นานๆ ไป
อาจจะทำให้เกิดอันตรายกับร่างกายโดยรวมอย่างแน่นอน
เพราะถ้าระดับน้ำตาลในเลือดยิ่งสูงขึ้นมากเท่าไร
เม็ดเลือดแดงก็จะมีโอกาสถูกเคลือบด้วยน้ำตาลมากขึ้นไปเท่านั้น

แต่ในทางกลับกัน
ถ้าตับอ่อนยิ่งหลั่งอินซูลินออกมามากเท่าไร
ระบบหลอดเลือดและเส้นเลือดทั้งระบบ
ไม่ว่าจะเป็นเส้นเลือดใหญ่หรือเส้นเลือดฝอย
ก็จะเข้าสู่สภาวะเสี่ยงต่อการแข็งตัวจากอินซูลินมากขึ้นเท่านั้น

และเมื่อเส้นเลือดแข็งตัวแล้ว
เลือดก็จะเดินทางหรือไหลเวียนไม่สะดวก
แถมยังมีโอกาสเกิดการฉีกขาด แตกหักเสียหายของเส้นเลือดได้ง่าย
ยิ่งถ้าเส้นเลือดดันไปแตกในสมองด้วยแล้ว
เฮ่อ!!! ไม่อยากคิดต่อ...อัมพาตครึ่งซีกอย่างต่ำๆ
จะเป็นคำตอบสุดท้ายของคุณอย่างแน่นอน