"อินซูลิน"
คือฮอร์โมนชนิดนึ่ง ที่ถูกสร้างขึ้นมาจากเบตาเซลล์
ซึ่งอยู่ในบริเวณส่วนกลางของ "ไอส์เลตออฟแลงเกอร์ฮานส์"
ในตับอ่อน
เมื่อสร้างเสร็จแล้ว เหล่าอินซูลินก็จะถูก "คัดหลั่ง" ออกไปสู่เส้นเลือด
แล้วแยกย้ายกันไปทำหน้าที่ พาน้ำตาลจากในกระแสเลือดเข้าสู่
เซลล์ เพื่อแปลงเป็นพลังงานให้เซลล์ได้ใช้
ส่วนที่ว่าเซลล์จะเอาไปใช้ทำอะไรนั้น
ก็ปล่อยให้เป็นเรื่องของเซลล์เค้าไป
เรากลับมาดูเรื่องเบาหวานกันเถอะ
หน้าที่สำคัญของฮอร์โมนอินซูลินนี้ก็คือ
"การรักษาระดับน้ำตาลในเลือดให้เป็นปกติ" นั่นเอง
โดยทุกครั้งที่มีการหลั่งของอินซูลินออกมา
มักจะทำให้ระดับน้ำตาลในเลือดลดลง จนต่ำกว่าระดับปกติ
เนื่องจากอินซูลินชอบทำหน้าที่แบบเอาจริงเอาจัง
ซึ่งบ่อยครั้งหรือแทบทุกครั้งก็มักจะทำเกินหน้าที่ของตัวเอง
เมื่อร่างกายมีน้ำตาลในเลือดสูง ไม่ว่าจะด้วยสาเหตุใดก็แล้วแต่
(ซึ่งส่วนใหญ่ก็ไม่พ้นสาเหตุเรื่องทานเยอะเกินไป น่ะล่ะ)
เพราะเมื่อร่างกายย่อยอาหารประเภทแป้ง
จนได้เป็นน้ำตาลกลูโคสแล้ว
และน้ำตาลเหล่านั้นก็ได้ถูกดูดซึมเข้าสู่กระแสเลือดพร้อมๆ กัน
ในปริมาณที่มากจนเกินความต้องการของร่างกาย
เมื่อนั่น...อินซูลินก็จะถูกเรียกใช้งาน
โดยให้ตับอ่อนผลิตและหลั่งออกมามากๆ
และไม่เคยสนใจว่า ตับอ่อนจะเหน็ดเหนื่อยขนาดไหน
เพื่อทำหน้าที่...นำน้ำตาลในเลือดเหล่านั้นไปยังเนื้อเยื่อ
และเซลล์ทั่วร่างกาย ที่ต้องการพลังงาน
พร้อมทำหน้าที่กระตุ้นเซลล์ทั่วร่างกาย ให้มีการใช้น้ำตาลมากขึ้น
และถ้าหากพบว่ายังคงมีน้ำตาลหลงเหลืออยู่ในเลือดเกินระดับ
ปกติอีก แต่มากเกินกว่าขีดความสามารถที่เซลล์ต่างๆ จะนำไป
ใช้งานได้อีกแล้ว
อินซูลินก็ยังสามารถไปออดอ้อนเซลล์ตับและเซลล์กล้ามเนื้อ
ให้แปลงตัวเองเป็นโกดังเก็บน้ำตาลส่วนเกินที่ยังไม่ได้ใช้
โดยแปลงน้ำตาลเหล่านั้น เข้าไปเก็บในรูปของ "ไกลโคเจน"
เพื่อสะสมเอาไว้ใช้เป็นแหล่งพลังงานต่อไปในภายหน้าได้
เรียกว่าถ้าอินซูลิน ต้องออกโรงมาทำงานสักที
ก็แทบจะไม่มีที่ให้น้ำตาลอยู่
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น