เกณฑ์มาตรฐานของ "เบาหวาน" อยู่ที่ไหน

เคยสงสัยกันบ้างหรือเปล่า
ว่าทำไมเกณฑ์การตัดสินว่าใครจะเป็นเบาหวานนั้น
ถึงมีหลักเกณฑ์อยู่แค่เพียงแบบเดียว ค่าเดียว
แล้วนำไปใช้ได้กับทุกเพศ ทุกวัย ทุกอาชีพ

ลองคิดดู ผู้หญิงอายุ 55 ปี น้ำหนัก 48 กิโลกรัม
สูง 155 เซนติเมตร ทำงานเป็นผู้จัดการธนาคาร นั่งโต๊ะทุกวัน
การเดินขึ้นบันไดธนาคารไปทำงานแค่วันละ 1 ครั้ง
ก็ถือว่าเป็นการใช้แรงงาน ที่มากที่สุดของวันแล้ว
(อนึ่ง!!! ตอนเดินลงบันได ไม่ต้องคิดเนอะ เพราะไม่ได้ใช้แรง)

เทียบกับหนุ่มจับกับ อายุ 25 ปี น้ำหนัก 78 กิโลกรัม
สูง 175 เซนติเมตร ทำงานแบกกระสอบข้าวสารหนัก 50 กิโลกรัม
แบกจากโกดังไปส่งที่รถบรรทุก ระยะทาง 40 เมตร 
วันละ 300 เที่ยว

ดูจากลักษณะของพฤติกรรมการใช้แรงงาน
หนุ่มจับกับย่อมต้องการปริมาณน้ำตาลในกระแสเลือด
เพื่อเตรียมไว้สำหรับไปเปลี่ยนแปลงให้เป็นพลังงาน
มากกว่าผู้จัดการธนาคารสาว (เหลือ) น้อย
ที่กำลังย่างก้าวเข้าสู่วัยชรา อย่างเทียบกันไม่ติด
ถ้าเราใช้เกณฑ์วัดน้ำตาลที่ 100 เท่ากัน มันจะยุติธรรมเหรอ
หากวัดน้ำตาลในเลือดของคุณป้าผู้จัดการธนาคารได้ 105
ก็สมควรแล้ว ที่จะต้องให้ปรับลดระดับน้ำตาลในเลือดลงมา
เพราะไม่เห็นประโยชน์ว่า คุณป้าจะต้องเก็บน้ำตาลเอาไว้ใน
กระแสเลือดในปริมาณมากมายขนาดนั้นไปทำไป
เพราะไม่ได้มีการใช้แรงงานที่ต้องเตรียมน้ำตาลในเลือดเอาไว้มากๆ
เพื่อรอให้ร่างกายนำไปเผาผลาญเพื่อเปลี่ยนเป็นพลังงาน
แต่อย่างใด

แต่ถ้าหากนำตัวหนุ่มจับกัง มาตรวจวัดน้ำตาลในเลือด
แล้วดันได้ 105 เท่าๆ กันกับคุณป้าผู้จัดการธนาคาร
ไม่ต้องใช้ไสยศาสตร์ใดๆ ก็คงพอจะเดาได้ว่า...เจ้าหนุ่มจับกัง
คงจะเป็นลม ล้มฟุบลงไปขระที่กำลังแบกข้าว
กระสอบที่สิบกว่าๆ เท่านั้นเอง เนื่องจากพลังงานหมด
แล้วดึงเอาพลังงานสะสมในรูปแบบของไกลโคนเจนจากตับ
ออกมาใช้ไม่ทัน
เนื่องจากยังไม่ผ่าน 30 นาที
เพราะว่ามีปริมาณน้ำตาลพร้อมใช้อยู่ในกระแสเลือดน้อยเกินไป
นั่นเอง
ถ้าหากเทียบกับ อายุ รูปร่าง
และลักษณะของการใช้ชีวิตในแต่ละวัน
รวมไปถึงลักษณะของงานที่ทำอยู่เป็นประจำ

เห็นมั๊ย ว่าการตั้งเกณฑ์มาตรฐานในการตัดสินว่า
ใครจะเป็นเบาหวานในบ้านในเมืองเราบ้างเนี่ย
รู้สึก...มันดู ทะแม่ง ทะแม่ง ชอบกล อยู่นา

น่าจะมีการระดมสมอง เพื่อตั้งเกณฑ์ใหม่ในการวินิจฉัยคน
ว่าใครสมควรจะถูกตราหน้า...กาหัว ว่าเป็นเบาหวานหรือไม่
โดยมีการแยกประเภท และอ้างอิงตามอายุ รูปร่าง เพศ อาชีพ
ตลอดจนตัวแปรสำคัญอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง
ก็น่าจะเป็นการดูแลเรื่องโรคเบาหวานในประเทศไทย
ได้ตรงจุด ตรงประเด็นกว่าทุกวันนี้